W obronie emerytur

         Od 19 grudnia 2006, kiedy pikietowaliśmy przed Ministerstwem Pracy i Polityki Społecznej, żądając

         * wprowadzenia w ustawie o emeryturach tzw. opcji zerowej nadającej  prawo do kolejowej emerytury w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, wszystkim kolejarzom zatrudnionym w PKP przed 1 stycznia 1999;

         * wprowadzenia w ustawie o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji PKP zapisów umożliwiających wszystkim pracującym na kolei w warunkach szczególnych i o szczególnym charakterze przejście na wcześniejszą emeryturę po 40 latach pracy z zaliczeniem przelicznika 14 miesięcy za rok pracy;

         * wpisania do ustawy o emeryturach pomostowych możliwości przejścia na wcześniejszą emeryturę w wieku 50 lat dla kobiet i 55 lat dla mężczyzn zatrudnionych na stanowiskach związanych z bezpieczeństwem ruchu kolejowego w przypadku utraty możliwości wykonywania zawodu ze względów zdrowotnych.

         do 19 czerwca 2008, kiedy byliśmy przed Urzędem Rady Ministrów, żądając – ze względu na przedstawiony przez Rząd 13 maja br. projekt ustawy o emeryturach pomostowych – dodatkowo

         * zagwarantowania w ustawie o emeryturach pomostowych prawa do wcześniejszej emerytury dla kolejarzy zatrudnionych na stanowiskach w warunkach szczególnych i o szczególnym charakterze niezależnie od daty urodzenia i rozpoczęcia pracy na kolei;

         * utrzymania dla osób odchodzących na emeryturę z art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wysokości emerytury naliczanej według starych (korzystniejszych) zasad, tak jak dla urodzonych przed 1 stycznia 1948;

         upłynęło osiemnaście miesięcy. W tym czasie przedstawiciele Sekcji Krajowej Kolejarzy NSZZ „S” spotykali się kilkakrotnie z minister Anną Kalatą i minister Jolantą Fedak. Zawsze było miło. Panie deklarowały i zapewniały o zrozumieniu żądań kolejarzy oraz podjęciu konstruktywnej współpracy. Jej efektem stał się przedstawiony przez rząd, ale nie konsultowany ze związkami zawodowymi ani konstruktywnie, ani w ogóle, projekt ustawy o emeryturach pomostowych z 13 maja 2008. Obecnie, na skutek interwencji Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, trafił on pod obrady Komisji Trójstronnej. Zapisy, które się w nim znalazły, a właściwie nie znalazły, niepokoją nasze środowisko, gdyż

         * w załączniku pominięto wiele stanowisk, o których wielokrotnie mówiliśmy, że są stanowiskami pracy w warunkach szczególnych i o szczególnym charakterze;

         * przywilej odejścia na emerytury pomostowe oferowany przez Rząd ma charakter wygasający i dotyczy tylko osób urodzonych po 31 grudnia 1948 a przed 1 stycznia 1969;

         * emerytura pomostowa oferowana przez Rząd daje tylko 70% wartości przyszłej emerytury.

         Na takie zmiany się nie godzimy. Rząd chce nas pozbawić praw nabytych. Prawo nie może działać wstecz. Dlatego byliśmy przed MPiPS, dlatego byliśmy przed URM, dlatego będziemy walczyć o swoje!